Internationaal

Twee jaar na de korte coup in april 2002 is er in Venezuela nog steeds sprake van een onafgewerkt revolutionair proces. Het volk heeft tweemaal massaal de contrarevolutionaire samenzweringen van de lokale oligarchie en het imperialisme afgeslagen, maar aangezien de revolutie niet voltooid is, bestaat er nog steeds het gevaar van een nieuwe reactionaire staatsgreep.

Twee jaar geleden, op 11 april 2002, werd er in het Zuid-Amerikaanse land Venezuela een staatsgreep gepleegd met als doel de omverwerping van de regering van de populaire president Chavez. Door een massale volksbeweging werd de coup afgeslagen, maar het gevaar is niet geweken. Het lijdt geen twijfel dat er opnieuw een staatsgreep wordt voorbereid, gesponsord door Bush en konsoorten. Werk mee aan onze campagne 'Handen af van Venezuela' en teken onze internationale oproep!

De Franse rechtse regering van Raffarin heeft een vernederende nederlaag geleden bij de regionale verkiezingen. De traditionale linkse partijen, de socialisten en de communisten, worden hier veel sterker van. Maar hun grote stemmenwinst betekent niet dat hun programma omarmd wordt door de werkende bevolking.

Tot wanhoop gedreven door zijn gebrek aan pensioen blies de gepensioneerde mijnwerker Eustaquio Picachuri Collaca zichzelf enkele weken geleden op met dynamiet in het Boliviaanse parlement. Deze wanhoopsdaad weerspiegelt de aanhoudende crisis in het land, ook onder de nieuwe regering van Mesa. Hoewel de aangekondigde derde opstand zich nog niet heeft gematerialiseerd, blijft de revolte onder de oppervlakte sudderen.

Vorige week vond het congres van The Struggle plaats, onze Pakistaanse zusterorganisatie. Meer dan duizend arbeiders, vakbondsleden en jongeren kwamen bijeen in het centrum van Lahore om te discussiëren over de wereldsituatie en om te luisteren naar de verschillende verslagen. Opvallende aanwezige was Esteban Volkov, de kleinzoon van Trotski, die gekomen was om de eerste vertaling in het Urdu van ‘Mijn leven’ van Trotski voor te stellen.

Hugo Chavez, de president van Venezuela, heeft een eigen tv-programma, genaamd ‘Alo Presidente’. Tijdens de vorige uitzending wijdde hij twintig minuten aan onze steuncampagne ‘Handen af van Venezuela’en onze internationale website In Defence of Marxism. Dit toont dat solidariteitsacties voor Venezuela zeer belangrijk zijn.

Er is een wet die zegt dat wanneer de massa’s zich in beweging zetten, zij zich onvermijdelijk eerst zullen uitdrukken via de traditionele massaorganisaties. Indien iemand hieraan twijfelt, neem dan de gebeurtenissen in Spanje als voorbeeld.

De rechterzijde in Spanje heeft tijdens de verkiezingen van 14 maart duidelijk en ondubbelzinnig het onderspit gedolven. Hier volgt een spoedanalyse van onze zusterorganisatie El MilitanteEl Militante over de massabetogingen van de laatste dagen en de uiteindelijke uitslag van de Spaanse verkiezingen.

Het zijn bijna verkiezingen en de Amerikanen hebben nog maar weinig resultaten geboekt tegen Al Qaeda. Bush begint zijn geduld met de Pakistaanse president Musharraf te verliezen. Daardoor plaats hij zijn ‘bondgenoot’ in een onhoudbare positie.

De berichtgeving over Venezuela de laatste weken bevestigt onze stelling over de burgerlijke media. Zij geven een zeer verdraaid beeld over de werkelijkheid en doen dat om het systeem in stand te houden.

Deze morgen om 7u30 ontploften tegelijkertijd verschillende bommen in de treinen en stations waar veel pendelaars in zitten uit de arbeiderswijken rond de Spaanse hoofdstad Madrid. Tot nu toe worden er 186 dodelijke slachtoffers geteld en meer dan duizend gewonden. Hier volgt een snelle marxistische analyse.

Vanuit de huidige problemen in Irak is het interessant om eens terug te blikken op Vietnam. Daar leden de Amerikanen een zware nederlaag, ondanks hun militaire overmacht. De mythe wil dat de studenten de strijd tegen de Vietnamoorlog aanvoerden. Maar wat zeggen de feiten?

“Er is geen enkele manier waarop je Irak kan vergelijken met Vietnam”, beet de Amerikaanse opperbevelhebber in Irak, luitenant-generaal Sanchez, de pers toe op een persconferentie in november vorig jaar. Naar aanleiding van de internationale betogingen op 20 maart tegen de bezetting van Irak, bekijken we in hoeverre de vergelijking tussen Irak en Vietnam nu eigenlijk opgaat.

De afgelopen weken zagen we hoe Haïti in de chaos werd gestort. Opnieuw is dit een uitdrukking van de mondiale crisis van het kapitalisme. Met dit artikel willen we een zicht geven op de rol van de ‘rebellen’, de burgerlijke oppositie, Aristide en Washington.

Op het einde van dit jaar mag men ook in de Verenigde Staten naar de stembus. Ook nu weer belooft het een weinig verheffend schouwspel te worden, met twee kandidaten, George W. Bush en John Kerry, die men nauwelijks van elkaar kan onderscheiden.

Binnenkort is het één jaar geleden dat de Amerikaanse en de Britse legers Irak zijn binnengevallen. Ondertussen is het land ten prooi gevallen aan nog grotere armoede, onzekerheid, instabiliteit, brutale bezetting en terreur. Dit artikel maakt de balans op van een oorlog die nooit gestopt is.

We publiceren een oproep van de ‘Handen af van Venezuela’-campagne tegen de toenemende inmenging van het Amerikaanse imperialisme in Venezuela. Zoals we reeds stelden in ons artikel Grootschalige fraude start van mogelijk derde poging tot staatsgreep in VenezuelaGrootschalige fraude start van mogelijk derde poging tot staatsgreep in Venezuela, wordt de druk van de oppositie verder opgevoerd. De Nationale Electorale Raad wordt als het ware gedwongen de handtekeningen die verzameld zijn om een referendum over het presidentschap te organiseren, goed te keuren, of deze nu effectief geldig zijn of niet. We vragen onze lezers deze oproep te willen verspreiden en te ondertekenen.

Vandaag, dertig jaar na de Portugese revolutie, publiceren we een artikel uit het juni-nummer 1994 van Vonk. Hierin wordt door André Gonsalis de Anjerrevolutie beschreven aan de hand van vele persoonlijke getuigenissen.

De conservatieven hebben in Iran een klinkende overwinning geboekt bij de frauduleuze parlementsverkiezingen van 20 februari. We interviewden in januari de Iraniër M. Razi over de wijzigingen binnen het Iraanse regime en toestand van de werkende klasse. Zijn analyse geeft een goede achtergrond om de huidige gebeurtenissen te begrijpen.

Normaal gezien moest de Nationale Electorale Raad op vrijdag 13 februari beslissen of er een referendum komt over het presidentschap van de populaire president Chavez. Wegens gigantische fraude is de uitspraak uitgesteld, maar de oppositie grijpt dit aan om het land verder te destabiliseren.

Tijdens zijn solidariteitstour in België maakten we van de gelegenheid gebruik om Jorge Martin nogmaals te interviewen over de vooruitzichten voor de revolutie in Venezuela. Hij sprak uitvoerig over de economische sabotage, aanzetten tot arbeiderscontrole in de industrie, de (on)mogelijkheid van een Amerikaanse invasie en de kansen voor socialisme.

Vorige week trok de Latijns-Amerika-specialist Jorge Martin naar verschillende Belgische steden om solidariteit te verwerven voor de Venezolaanse revolutie. Hij passeerde langs Hasselt, Oostende, Brussel, Gent en Antwerpen om daar te praten met syndicalisten en jongeren en zo steun te verwerven voor de revolutie in Venezuela.

De Nationale Uitgebreide Bijeenkomst van de COB, de grootste Boliviaanse vakbondsfederatie, kwam op 22 januari samen in Cochabamba. Daar besloten ze een algemene staking van onbepaalde duur uit te roepen binnen twintig dagen als de nieuwe regering van Mesa niet toegeeft aan hun eisen en de aangekondigde besparingsmaatregelen doordrukt. De bijeenkomst van de COB eindigde met de beslissing om de macht te nemen door het parlement te sluiten.

Tien jaar geleden namen de boeren in de Mexicaanse provincie Chiapas de wapens op tegen hun uitbuiters. De Zapatisten verwierven hierdoor internationale faam en vonden onder meer een sterke weerklank bij de antiglobalisten. We interviewden de Mexicaan Luis Enrique over tien jaar Zapatisme.

In dit derde deel van het artikel belicht M. Razi de vooruitzichten voor de arbeidersbeweging in Iran. De tegenstelling tussen arbeid en kapitaal wordt voor het eerst in meer dan twee decennia van kapitalistische heerschappij zichtbaarder. Dit proces zal veel nieuwe kansen creëren voor de tussenkomst van revolutionairen. (Juli 2002) Deel vier wordt in de loop van de komende weken in het Nederlands vertaald.

De populaire president Hugo Chavez voert een beleid dat indruist tegen de belangen van de rijken en van het Amerikaanse imperialisme. Daarom hebben ze hem al tweemaal proberen af te zetten met een staatsgreep. Jorge Martin, een specialist in Latijns-Amerika, komt de eerste week van februari naar België om daarover te vertellen en solidariteit met Venezuela te organiseren. We publiceren hier de data en de plaatsen waar hij komt spreken, plus een interview.

Na achttien maanden van onderhandelen zijn de gesprekken over een Europese grondwet op een mislukking uitgedraaid. Verschillende redenen worden aangehaald om die mislukking te verklaren, maar de echte oorzaak moeten we gaan zoeken in de fundamentele tegenstellingen tussen de Europese lidstaten.

Het heroïsche eiland in de flank van de machtigste natie ter wereld komt de laatste maanden weer regelmatig in de media omdat Washington besloten heeft de duimschroeven aan te draaien. De Cubaanse Revolutie van 1959 onteigende de multinationals en de rijken en creëerde de voorwaarden voor een enorme vooruitgang wat betreft gezondheid, onderwijs en leefomstandigheden van de gewone mens. Dat is de ‘misdaad’ die de imperialisten Cuba nooit zullen vergeven.

Op zaterdag 13 december vatten Amerikaanse troepen eindelijk de man die hen maanden om de tuin had geleid. Zoals men in het oude Rome gevangenen in kettingen door de straten sleepte als blijk van triomf, zo werd Saddam opgevoerd voor de tv-camera’s, verwaarloosd en met een onverzorgde baard. Toch is er niets fundamenteel gewijzigd, geen van de kernproblemen is opgelost. De strijd zal blijven voortduren of zelfs erger worden. De bezettingsmacht zit vast in een poel van geweld.

Duitsland is een nieuwe periode van onrust en instabiliteit betreden nu de regering van Schröder aanval na aanval uitvoert: op de welvaartsstaat, de arbeidersklasse, de armen, de zieken, de gepensioneerden. Toch is er een ontzaglijk potentieel voor een sterke beweging tegen de toenemende ongelijkheid en de ontmanteling van de welvaartsstaat.

De rechtse oppositie tegen de Venezolaanse president Hugo Chavez moest eind november genoeg handtekeningen binnenleveren voor een referendum over het afzetten van de president. Hiermee willen ze de Bolivariaanse revolutie ondermijnen en de weg vrijmaken voor een nieuwe staatsgreep. Wij publiceren een gezamenlijke verklaring die op 18 november werd uitgebracht door onze Venezolaanse zusterorganisatie El Militante en El Topo Obrero.

De sterke radicalisering in de Servische maatschappij houdt aan, zoals duidelijk werd na de verkiezingen van vorige week, die voor de derde maal op rij mislukt zijn. De werkende mensen van Servië bleven gewoon thuis en negeerden de oproepen van de regering om een president te kiezen. De verkiezingsresultaten toonden duidelijk aan hoe diep de crisis in het land is en hoe onpopulair en zwak de pro-westerse heersende kliek in werkelijkheid is.

Op dinsdag 18 november arriveerde president George Bush in Buckingham Palace voor een driedaags staatsbezoek, compleet met rode lopers, banketten en kanonsalvo’s. Buiten de paleispoorten werd een grote veiligheidsoperatie opgezet, want de Britse regering verwachtte een zee van betogers tegen dit bezoek.

Na de oorlog in Irak werd Iran van groot belang voor de Europese Unie, in het bijzonder voor landen als Frankrijk en Duitsland, die naast aantrekkelijke contracten gegrepen hebben. Intussen zijn er onderhandelingen geweest tussen EU-afgevaardigden en leidende figuren uit het Iraanse regime. M. Razi uit Iran analyseert de achtergrond waartegen deze ontwikkelingen plaatsvonden. Het originele artikel werd in juli 2002 in het Perzisch gepubliceerd op www.kargar.orgwww.kargar.org en in Kargar-e Socialist nr. 114 in augustus 2002.

De nieuwe Amerikaanse militaire doctrine heeft de doos van Pandora geopend. Het ene land na het andere ontwikkelt een agressiever buitenlands beleid. Ook Rusland en Frankrijk behouden zich nu het recht op een ‘preventieve aanval’ voor.

Maandag 10 november vond in de gesloten Gentse fabriek Treillarmé een bijeenkomst plaats waarop een aantal Argentijnse syndicalisten over hun ervaringen met zelfbeheer en arbeiderscontrole spraken. We vonden dat hun verhaal onder zoveel mogelijk syndicalisten en linkse activisten verspreid moest worden, niet alleen omdat het zo boeiend en meeslepend was, maar vooral omdat het concrete alternatieven biedt voor de huidige werkgelegenheidspolitiek van zowel de vakbonden als de linkse partijen, die haar failliet na de gebeurtenissen met Forges de Clabecq, Renault, Sabena, FCI en Ford Genk ruimschoots bewezen heeft.

Als we in de reguliere media iets horen over Libanon dan gaat dat gegarandeerd over moslimfundamentalisme of conflicten met Israël. Over de arbeidersbeweging in Libanon horen we weinig of niets. Nochtans is de werkende klasse de sleutel voor de vereniging van de volkeren in het Midden-Oosten. Samen met de recente stakingen in Israël gunt de Libanese 24-urenstaking ons een blik op wat in de toekomst mogelijk kan zijn. Een verslag van onze Israëlische sectie.

Amerikaanse troepen staan in voor de veiligheid van Irak, maar zijn ze hiervoor wel getraind? Het antwoord op deze vraag is neen. Ze zijn getraind om te moorden.

Er dreigt een ineenstorting van de Europese welvaartsstaat.Tot deze conclusie komt ondermeer het centrale Nederlandse Planbureau (NPB). Deze stelling wordt eveneens beaamd door kleinburgers zoals Yves Desmet, politiek hoofdredacteur van de krant De Morgen. Wat meer is, de stoute kapitalisten zijn verantwoordelijk voor dit naderende onheil.

“Dit is de overwinning van de armen, de arbeiders en de boeren.” Met deze woorden onthaalde Roberto de La Cruz, de vakbondsleider van El Alto het ontslag van de gehate “moordenaar-president” Sanchez de Lozada op vrijdag 17 oktober. Maar tegelijk waarschuwen de vakbondsleiders dat zij geen genoegen nemen met een wissel van personen aan de top, maar enkel met de inwilliging van de eisen van het volk.

Zaterdag 18 oktober bereikte ons het nieuws dat de Boliviaanse president Lozada na 32 dagen van hevige protesten is afgetreden. Deze marionet van het imperialisme die meer dan tachtig doden en honderden gewonden op zijn palmares heeft staan, vertrok met een vliegtuig naar Miami in Florida.

De massale arbeiders- en boerenmobilisaties tegen de uitverkoop van de gasindustrie hebben Bolivia de afgelopen periode op zijn grondvesten doen daveren. Sinds afgelopen maandag 13 oktober begint deze beweging zich te ontwikkelen tot een regelrechte opstand.

De Mexicaanse guerrilla van de Zapatisten en hun leider Marcos zijn zich stilaan aan het terugtrekken uit de strijd en zullen nu hun macht overdragen aan zogenaamde ‘raden van goed bestuur’. Dat is de uiteindelijke conclusie van Marcos’ theorieën zoals de bewering dat de natiestaat het slachtoffer is van de globalisering.

Subcategorieën