Ondanks de wetenschappelijke vooruitgang heeft de religie nog steeds een grote vat op miljoenen mensen. Religie geeft mensen immers in vele gevallen de troost van een leven na de dood. [...]

Het verlangen naar het eeuwige leven is op zijn minst zo oud als de beschaving, misschien zelfs nog ouder. Iets in ons wezen verwerpt het idee dat het ‘ik’ op een bepaalde dag zal ophouden met leven. Dit is heel begrijpelijk: het opgeven van deze wonderlijke wereld vol zon en bloemen – de waaiende wind, het geluid van water, het gezelschap van geliefden – om weg te zakken in een oneindig rijk van ‘niets’ is heel moeilijk te begrijpen, laat staan te aanvaarden. De mens zocht dus al in vroege tijden naar een denkbeeldige eenheid met een niet-materiële wereldgeest waar hij in voort kon leven. Het leven na de dood was een van de sterkste boodschappen van het christendom. Het probleem is dat het leven dat door een meerderheid van mensen in deze samenleving geleid wordt vaak zo hard, zo ondraaglijk en zo zinloos is, dat het idee van een leven na de dood soms de enige manier is om er zich bij neer te leggen.

Zoals overal in de derde wereld, hebben de Pakistaanse vrouwen en in het bijzonder de arbeidsters, te lijden onder extreme armoede. Meer dan wie ook hebben ze een socialistische revolutie nodig. Het is de enige weg naar de vrijheid!" (Anam Rab)

Vrijdag 13 november was Parijs het toneel van een massaslachting waarin tenminste 129 mensen de dood vonden. Voornamelijk jonge mensen die zichzelf vermaakten in cafés en een rockconcert, werden in koelen bloede doodgeschoten. De moordenaars schoten magazijn na magazijn leeg op de weerloze mensen die hulpeloos op de grond lagen.

De misdaden van IS (Islamitische Staat) roepen overal schrik en verontwaardiging op. Terecht natuurlijk, hun methoden en doenstellingen zijn zonder meer barbaars te noemen. Maar de berichtgeving in de media en de discussies die hierover gevoerd worden staan bol van schijnheiligheid en drogredeneringen. Om te beginnen met de term die wordt gebruikt: “radicalisatie”. Blijkbaar kunnen ze de gelegenheid niet laten voorbijgaan om alle radicalisatie (links of rechts, wij horen ze het al zeggen) op één hoop te gooien en als verwerpelijk voor te stellen.

Nu de mediahype over paus Johannes Paulus II tot ongekende hoogtes wordt gestuwd – sommige commentatoren spreken over een van de grootste mediashows in de geschiedenis – is het zinvol om eens stil te staan bij de rol van religie in de maatschappij. Alan Woods schreef daarover een uitvoerig document.

Na het débacle van de kartellijst Resist met de parlementsverkiezingen, besliste de Arabische Europese Liga om een nieuwe partij te lanceren, de Moslim Demcoratische Partij. Wat voor een partij wordt dit? Gaat dit de strijd tegen racisme en onderdrukking vooruit helpen? We reiken hier enkele antwoorden aan.

Dit uitgebreide document is een vertaling van Alan Woods’ antwoord aan religieuze personen en groepen die sympathiek staan tegenover het marxisme en vragen stelden aan In Defence of Marxism (www.marxist.com) over de houding van het marxisme tot religie. Wat denken marxisten van een leven na de dood? Wat is de rol van religie in de klassenmaatschappij? Vanwaar komt het christendom? Verwerpen marxisten religieuze mensen? Hoe staat de Kerk tegenover het socialisme? En het socialisme tegenover de Kerk? Wat is de toekomst van de godsdienst?

In de volgende analyse van het religieuze fundamentalisme werd getracht een eenzijdige belichting vanuit het westerse imperialisme te vermijden. De marxistische analyse is immers veel rijker dan dat. Zij wil zich niet beperken tot economie en politiek, maar juist de onderlinge samenhang van de verschillende dimensies in het menselijk bestaan aantonen.

Tijdschrift Vonk

Activiteiten

Onze boeken

Onze boeken